Boxhead

Boxhead to seria gier Flash, stworzona przez Seana Coopera.

Nie będę się o tym Panu zbyt wiele rozpisywał. Można co nieco się o nim dowiedzieć na jego stronie internetowej, poświęconej stworzonym i tworzonym przez niego grom: GAMES.SEANTCOOPER.COM, na jego profilu na Twitterze: Sean Cooper (seantcooper) on Twitter, w serwisie MobyGames: MobyGames – Sean Cooper oraz, i zarazem chyba najwięcej, w wywiadzie przeprowadzonym z nim w serwisie IncGamers: Sean Cooper On Syndicate.

Chciałbym, po prostu, polecić wszystkim serię gier Boxhead.

O co chodzi w tych grach? O zabicie jak największej ilości atakujących gracza zombi i o przetrwanie jak najdłużej. Niestety nie wiem czy te gry można przejść… Mi się to, jak dotąd, z żadną grą z serii Boxhead nie udało.

Pierwsza gra z serii to Boxhead: Halloween, druga – Boxhead: The Rooms, trzecia – Boxhead: More Rooms, czwarta – Boxhead – 2 Play Rooms, a piąta, i zarazem ostatnia (i chyba tak zostanie, ponieważ autor zabrał się za tworzenie kolejnej, innej serii gier) – Boxhead: The Zombie Wars.

Poszczególne gry z serii, od pierwszej do czwartej, nie różnią się za bardzo. Każda kolejna gra to udoskonalenie poprzedniej (więcej pokoi, broni, lepsza grafika, etc.). Za to piąta gra z serii, Boxhead: The Zombie Wars, jest już nieco inna. Sean Cooper napisał o niej:

Well I really went back to basics with game, I was trying to find new angles of fun and new ways to make it an action packed sequel. Although I have lost some big features, i.e. 2 player, I have added some fundamental new features, the defence game. I am a big fan of RTS games and action games, mixing these two genres is tricky, but I am sure that this demonstrates that.

Źródło: http://www.games.seantcooper.com/Games/BXH_ZW/GameGuide.aspx.

Ja wziąłem się a czwartą grę z serii, Boxhead: 2 Play Rooms, i próbuję ją przejść. Jeżeli mi się uda, albo mi się znudzi (a nie wydaje mi się by to stało się zbyt szybko), to wezmę się za Boxhead: The Zombie Wars.

Cała seria gier Boxhead jest dostępna na stronie internetowej Seana Coopera: GAMES.SEANTCOOPER.COM. Życzę miłej zabawy :) .

A na zachętę trailery gier Boxhead: 2 Play Rooms i Boxhead: The Zombie Wars:

Samsung GT-S5230 (Avila) – Opera Mini 4.2.14912 bez konsoli

Po instalacji i włączeniu Opery Mini 4.2.14912 (w przypadku użycia (niezmodyfikowanych) plików ze strony producenta) w Samsungu GT-S5230 (Avila) razem z aplikacją uruchamia się konsola. W przypadku tej aplikacji jest ona niepotrzebna. Opery Mini 4.2.14912 nie można obsługiwać za pomocą konsoli. W tym przypadku konsola jedynie, niepotrzebnie, zajmuje miejsce na ekranie. Na szczęście łatwo można się jej pozbyć.

Nie można usunąć konsoli z aplikacji już po jej instalacji. By konsola nie uruchamiała się razem z Operą Mini 4.2.14912 należy przed instalacją programu zmodyfikować jeden z plików aplikacji.

Do zmodyfikowania jednego z plików aplikacji potrzebny będzie archiwizer plików obsługujący archiwa JAR oraz edytor tekstowy. Ja do tego celu posłużę się programem 7-Zip i systemowym Notatnikiem. Cały proces, który opiszę, będzie odbywał się w systemie Windows XP Professional SP3.

1. Wchodzimy na stronę http://www.opera.com/mini/download/generic/generic_advanced_midp_2/ i ściągamy na dysk pliki opera-mini-advanced-pl.jad i opera-mini-advanced-pl.jar.

Opera Mini 4.2.14912 - Download

2. Za pomocą programu 7-Zip otwieramy, ściągnięty wcześniej, plik opera-mini-advanced-pl.jar.

Archiwum opera-mini-advanced-pl.jar otwarte za pomocą archiwizera 7-zip

3. Wchodzimy do folderu META-INF, klikamy prawym przyciskiem myszy na plik MANIFEST.MF i wybieramy opcję Edycja. Plik powinien otworzyć się za pomocą systemowego Notatnika. Jego zawartość powinna wyglądać tak:

MIDlet-Name: Opera Mini
MIDlet-1: Opera Mini, /i.png, Browser
MIDlet-Data-Size: 25600
MicroEdition-Configuration: CLDC-1.0
MIDlet-Icon: /i.png
MIDlet-Info-URL: http://mini.opera.com/
MIDlet-Permissions-Opt: javax.microedition.io.Connector.sms, javax.wir
eless.messaging.sms.send, javax.microedition.io.Connector.socket, jav
ax.microedition.io.Connector.file.write, javax.microedition.io.Connec
tor.file.read
MIDlet-Vendor: Opera Software ASA
MIDlet-Permissions: javax.microedition.io.Connector.http
MIDlet-Version: 4.2
MicroEdition-Profile: MIDP-2.0
MIDlet-Description: Opera Mini

3. Na końcu pliku dopisujemy następujące cztery linijki:

MIDlet-Touch-Support: True
UseNativeTextButtons: False
ReverseSoftkeys: False
UseNativeCommands: False

Całość powinna teraz wyglądać tak:

MIDlet-Name: Opera Mini
MIDlet-1: Opera Mini, /i.png, Browser
MIDlet-Data-Size: 25600
MicroEdition-Configuration: CLDC-1.0
MIDlet-Icon: /i.png
MIDlet-Info-URL: http://mini.opera.com/
MIDlet-Permissions-Opt: javax.microedition.io.Connector.sms, javax.wir
eless.messaging.sms.send, javax.microedition.io.Connector.socket, jav
ax.microedition.io.Connector.file.write, javax.microedition.io.Connec
tor.file.read
MIDlet-Vendor: Opera Software ASA
MIDlet-Permissions: javax.microedition.io.Connector.http
MIDlet-Version: 4.2
MicroEdition-Profile: MIDP-2.0
MIDlet-Description: Opera Mini
MIDlet-Touch-Support: True
UseNativeTextButtons: False
ReverseSoftkeys: False
UseNativeCommands: False

4. Zapisujemy zmiany wchodząc w menu Plik i wybierając opcję Zapisz, albo wciskając kombinację klawiszy CTRL + S.

5. Zamykamy Notatnik, po czym naszym oczom powinno ukazać się okno dialogowe z następującym tekstem:

Plik ‘MANIFEST.MF’ został zmodyfikowany.
Czy chcesz zaktualizować archiwum?

7-Zip - Czy chcesz zaktualizować archiwum?

6. Klikamy OK.

Na sam koniec kopiujemy plik opera-mini-advanced-pl.jad i zmodyfikowany plik opera-mini-advanced-pl.jar do telefonu. Instalacja przebiega tak jak w przypadku każdej innej aplikacji.

Ogłoszenie o pracę – Co by nikt się nie przyczepił i kary nie wlepił

Jako, że ostatnio dużo mówi się o dyskryminacji w ogłoszeniach o pracę, ze względu na co tylko komu do głowy przyjdzie, postanowiłem przedstawić jak powinno wyglądać idealne ogłoszenie o pracę. Oto ono:

Poszukuję pracownika.

Numer telefonu: x
Gadu-Gadu: x
Jabber/XMPP: x
Adres e-mail: x
Adres firmy: x

W ogłoszeniu o pracę wolno podać jedynie, że jest to ogłoszenie o pracę (1), a także w jaki sposób osoby zainteresowane pracą mogą się z nami, tzn. pracodawcą, skontaktować (2).

(AD 1) Nie wolno podawać żadnych szczegółów dotyczących pracy, bo mogłoby to wskazywać na dyskryminację i Państwowa Inspekcja Pracy mogłaby nas się przyczepić. Za to Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego już na pewno by się doczepiło. Jak powszechnie wiadomo, członkowie tego towarzystwa lubią czytać ogłoszenia o pracę i na podstawie wszelkich objawów dyskryminacji tworzyć jakieś tam raporty.

Teraz przykład:

Poszukuję pracownika.
Dolnośląskie, Wrocław

Numer telefonu: x
Gadu-Gadu: x
Jabber/XMPP: x
Adres e-mail: x
Adres firmy: x

Ogłoszenie to jest ewidentnie dyskryminujące. Dyskryminuje poszukującego pracy ze względu na jego miejsce zamieszkania, tudzież pobytu, itp.. Wskazuje ono, że poszukiwany pracownik powinien mieszkać we Wrocławiu, a przynajmniej w jego okolicach. Jak powszechnie wiadomo każdy ma prawo do wyboru swojego miejsca pobytu, zamieszkania, etc. i pracodawcy nic do tego gdzie pracownik mieszka. A już na pewno pracodawca nie może życzyć sobie by pracownik mieszkał w określonym miejscu. Ewidentna dyskryminacja.

(AD 2) Nie można podawać, w ogłoszeniu o pracę, tylko jednego sposobu kontaktu z pracodawcą. Każdy ma prawo do wyboru sposobu w jaki chce się skontaktować z pracodawcą. Jedni wolą telefon, inni komunikator internetowy (2a), a jeszcze inni wolą dotrzeć do siedziby firmy w sposób bardziej tradycyjny, tj. pieszo, samochodem, etc.. Podanie jedynie numeru telefonu byłoby oczywistą dyskryminacją. Co jeśli poszukujący pracy nie ma telefonu? Podobnie jest w innych przypadkach.

(AD 2a) Nie można podawać jedynie jednego protokołu, służącego do komunikacji internetowej, za pomocą którego osoba poszukująca pracy może skontaktować się z pracodawcą. Trzeba podać minimum dwa adresy. Jeden dotyczący najpopularniejszego w Polsce protokołu internetowego, służącego do komunikacji internetowej, tj. Gadu-Gadu, a drugi dotyczący jakiegoś otwartego protokołu internetowego, tj. Jabbera/XMPP.

Nie podanie któregokolwiek z pięciu ostatnich pól, w zaprezentowanym przeze mnie ogłoszeniu o pracę, jest ewidentną dyskryminacją. Za to więcej pól podać można. Trzeba jednak robić to z rozwagą, by nikt nie mógł poczuć się dyskryminowany.

Podsumowując, podałem przykład idealnego ogłoszenia o pracę. Pisząc ogłoszenie o pracę na podstawie tego przykładu, pamiętajcie o moich zastrzeżeniach. Co by nikt się nie przyczepił i kary nie wlepił.

Na koniec jeszcze zastrzegę, że nie jestem radcą prawnym, ani nikim podobnym, nie ukończyłem prawa na żadnej uczelni i nie ponoszę odpowiedzialności za wykorzystanie podanych tu przeze mnie informacji.

Inspiracja:
TVP.INFO: “Dam pracę” niezgodne z prawem.

zaq1@WSX

Pewnego razu na lekcji systemów operacyjnych i sieci komputerowych uczyliśmy się (jakbyśmy tego nie umieli…) instalować Windowsa XP Professional. Każdy na “własnym” komputerze, to znaczy na tym przy którym siedzi podczas lekcji, instalował system operacyjny. Oczywiście każdy postępował ściśle według wskazówek nauczyciela, cobyśmy czegoś zapewne nie zepsuli.

Gdy nadszedł etap podawania hasła administratora nauczyciel polecił nam podać hasło:

zaq1@WSX

Stwierdził, że hasło to spełnia warunki silnego hasła, że jest bezpieczne.

Siedzący obok mnie kolega świetnie to skomentował:

- Bezpieczne hasło administratora. Każdy admin go używa.

Przypomniało mi się wtedy, że podobne hasła, logując się na konta administratorów w Windowsie XP Professional, kazał nam wpisywać inny nauczyciel, rok wcześniej, na innym przedmiocie, w innej sali (hasła nadal są tam takie same).

W przynajmniej trzech salach z komputerami (łącznie jakieś trzydzieści parę, czterdzieści komputerów) na komputerach hasłem administratora w systemach z rodziny Windows jest podany wcześniej ciąg znaków.

Wystarczy, że na jednym komputerze pojawi się jakiś dobry koń trojański i skutki podawania we wszystkich instalacjach Windows XP Professional dla konta administratora tego samego hasła, które na dodatek wcale bezpieczne nie jest, mogą być niemiłe.

SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) – Test

SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) to zestaw w którego skład wchodzi karta pamięci Memory Stick Micro (M2) o pojemności 2 GB i adapter USB 2.0 obsługujący karty pamięci MicroSD, MicroSDHC i Memory Stick Micro (M2).

Zestaw ten testowałem wkładając kartę pamięci z zestawu do adaptera z zestawu i podłączając go do portu USB 2.0 komputera z płytą główną Gigabyte GA-K8NSNXP, procesorem AMD Athlon 64 3000+ i pamięcią RAM DDR PC3200 512 MB. Systemem operacyjnym w którym przeprowadziłem testy był Windows XP Professional Service Pack 3 ze wszystkimi dostępnymi aktualizacjami. Komputer ten ma już nieco ponad 4 lata, czyli sporo, więc bardzo prawdopodobne, że na nowszym sprzęcie testowany zestaw będzie osiągał (nieco) wyższe prędkości transferu danych.

Maksymalna, teoretyczna, prędkość transferu danych dla kart Memory Stick Micro (M2) wynosi 160 Mb/s, czyli 20 MB/s. Maksymalna, teoretyczna, prędkość transferu danych dla USB 2.0 wynosi 480 Mb/s, czyli 60 MB/s. Magistrala USB 2.0 nie powinna w żaden sposób ograniczać prędkości przesyłu danych karty Memory Stick Micro (M2), nie licząc opóźnień jakie pojawiają się przez użycie pośrednika, którym jest adapter.

Jak poradzi sobie zestaw SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) na moim staruszku?

Test Quich bench (8mb zones) w HD Tach 3.0.4.0:

SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) - HD Tach 3.0.4.0 - Quick bench (8mb zones) - Ustawienia

SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) - HD Tach 3.0.4.0 - Quick bench (8mb zones) - Test

Test Long bench (32mb zones) w HD Tach 3.0.4.0:

SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) - HD Tach 3.0.4.0 - Long bench (32mb zones) - Ustawienia

SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) - HD Tach 3.0.4.0 - Long bench (32mb zones) - Test

Test z domyślnymi ustawieniami w ATTO Disk Benchmark 2.41:

SanDisk Ultra Mobile Memory Stick Micro (M2) 2 GB (SDMSM2Y-2048-E11M) - ATTO Disk Benchmark 2.41 - Test

Największa prędkość zapisu danych w testowanym zestawie, w przypadku mojego komputera, wyniosła ok. 7.6 MB/s. Największa prędkość odczytu danych wyniosła natomiast 16.6 MB/s.

Test ten jest pierwszym z testów, o których pisałem we wpisie Szukać igły w stogu siana.